मी आणि माझे रिकामटेकडे उद्योग! 

रिकामा वेळ हा कधी कधी जास्तच कंटाळवाणा व्हायला लागतो. सतत काम करून करून एक दिवस पूर्ण रिकामा असेल तर तो झोपण्यात जातो किंवा काहीतरी मोबाईल सर्फिंग वर जातो. मला हे दोन्ही चांगलं जमत नसल्यामुळे माझा रिकामा वेळ असाच जातो. पण ज्यावेळी असे लागोपाठ दोन दिवस एकत्र रिकामे आले की सगळाच सत्यानाश. घरी आई सांगेल ती कामं निमूटपणे करा ( बायको हे पात्र घरच्या नाटकात आलं नसल्यामुळे अजून आईच कामं सांगते ), काहीतरी फडतूस इथे तिथे टाईमपास करा हे उद्योग करावे लागतात. बरे पुस्तकं वाचणं हा आवडता छंद जरी असला तरी आता घरी आहेत ती पुस्तकं वाचली आहेत आणि बाहेरून जाऊन पुस्तकं आणण म्हणजे घरात अडचण वाढवणं असं समीकरण झाल्यामुळे तेही सध्या बंदच आहे. अश्यावेळी उगाच खिडकीतून बाहेर बघत बसणं हा सुद्धा एक ऑप्शन असतो, पण असं खिडकीबाहेर बघत बसलो की उगाच तर थ्री इडियट मधली राजूची बहीण कशी बसायची ते आठवतं, त्यामुळे तेही नाही. हल्ली रस्त्यावर मारामाऱ्या - भांडणं वगैरे पण होत नसल्यामुळे तेही मनोरंजन आताशा होत नाही. आळस नावाची गोष्ट या दिवसांत इतकी भिनत जातो की हार्मोनियम सारखं इतकं सुरेख वाद्य घरात असून, ते वाजवता येत असूनही मनच लागत नाही. त्यामुळे या रिकाम्या वेळाचं करायचं काय हा फारच दिव्य प्रश्न आहे. पण दोन तीन महिन्यांच्या गहन विचारांती एक मार्ग सुचला आहे. थोडीशी लिखाणाची आवड वगैरे असल्यामुळे स्वतःचे ब्लॉग्स परत सुरू करावे हा पर्याय अवलंबावा असं ठरलं आहे. हे ब्लॉग्स कोरोना मध्ये सुरू केले होते, पण मध्ये ते बंद झाले. आता त्यावरची धूळ थोडीशी झटकणार आहे, परत लिखाण ट्राय करणार आहे. थोडेसे वैचारिक, थोडेसे संशोधनात्मक, थोडेसे असेच फुटकळ विषयांवर पण व्यक्त होत राहणार आहे.